logo

Михась стрельцов адзин лапаць адзин чунь читать. Міхась Стральцоў адзін лапаць, адзін чунь

Михась стрельцов адзин лапаць адзин чунь читать Rating: 5,2/10 1235 reviews

Who we've funded

михась стрельцов адзин лапаць адзин чунь читать

Халера на яе, якая ўжо тут сіла. Ну якраз як у таго ўпаўнаважанага з раёна, што летась кватараваў колькі дзён у іхняй хаце. А што яго не пераводзяць у пяты клас, дык такой бяды,— ён і сам, можа, не хоча: знайшлі дурня ў тым класе нямецкую мову вучыць. Надтачыў, перацяўшы канцы тонкай меднай драцінкай, а не суровай ніткай, як трэба было зрабіць, і вось драцінка, урэзаўшыся ў гуму, пераела яе. Птушкі зноў ляцелі на Піліпчыкаву лясоўку, зноў, зніжаючыся, рабілі круг: вераб'і лапатліва пырхнулі на дрэва ледзь не ад самай зямлі, толькі аўсянка адстала, цяжка паляцела пад страху Піліпчыкавай пуні. У гуменца з двара заляталі сняжынкі.

Next

Who we've funded

михась стрельцов адзин лапаць адзин чунь читать

Потым мяне як шандарахнула ў левую нагу! I жаль працяў Іванкава сэрца, падумаў ён, што нядужы ўжо дзед. I што ты тут зробіш: узяў патрон дзед. На Іванку находзіла млявасць, цяжэлі павекі. Летам назбіраеш колькі хочаш каменьчыкаў, а цяпер хіба што цэглы наб'еш, ды толькі лёгкая яна, пусціш з рагаткі — ажно фурчыць. Так сцішна, цёпла было тут, у цемені,— колькі ні ўзірайся, колькі ні напружвай зрок, усё адно нічога не ўбачыш.

Next

Who we've funded

михась стрельцов адзин лапаць адзин чунь читать

Навошта яму цяпер чуні, што ён будзе з імі рабіць? Бездапаможна, разгублена, а потым чамусьці вочы заплюшчыў: павекі ў дзеда дрыжалі, як быццам балюча дзеду было, як быццам перасільваў ён, стаіўшы дыханне, гэты боль. На раскапаным ля пограба сумёце таксама была стрэшка, сутонліва-белая і лёгкая, як аблачынка ці птушынае пяро, і — мройлівая ў сваёй прыцемненай белі. » Вечарэла ўжо, сутоньвалася на дварэ. Ты ж вунь увелькі з дзеда вырас — уга! Дзед Міхалка яшчэ нічога не ведае пра чуні: паехаў з раніцы ў лес па дровы, і цяпер Іванка бяжыць, каб сустрэць яго. А над людзьмі дык і зусім няма ў мяне хацення стаяць. Бог, унучак, цярпеў і нам цярпець вялеў.

Next

Міхась Стральцоў адзін лапаць, адзін чунь

михась стрельцов адзин лапаць адзин чунь читать

I хлебную крошку ён знайшоў, сухую і гаркавую, як паспытаў на зуб, і аж дзве пшанічыны на астачу: рассмакаваўся і захацелася больш. Холадна, можа, было яму яшчэ і таму, што з яго нядаўна здзекаваліся, дражні-ліся з ім на гульбішчы ў Аўдулінай хаце старэйшыя хлопцы, а больш за ўсіх Аўдулін Паўлік. » Дзіўна, чаму ён так пытае ў Іванкі. Быццам дзед не ведае, што ў яго няма чаго на ногі абуць, быццам не гаварылі пры ім пра гэты самы чунь. Барада ў дзеда рыжая, ну, не зусім рыжая, а так сабе. Дык хіба за тое, што ён, Іванка, у карты гуляць не хоча, яго трэба біць? I яму здавалася нават, што ён чуе, як пахне пад столлю павуцінне. Але неўпрыкмет гэта перайшло ў нейкую другую, нудлівую і ўладную прагу — хацелася есці.

Next

Міхась Стральцоў адзін лапаць, адзін чунь

михась стрельцов адзин лапаць адзин чунь читать

Ён, Іванка, чакаў-чакаў, ды і чакаць перастаў. А Цяўлік усё плакаў недзе, і вецер насіў па полі, шкуматаў яго плач. Я зарок сабе яшчэ перад тым даў: , дамоў пехатой пайду. Чалавек і шапку, як фартух, з галавы зняў: настабурыліся доўгія, аж у дзве рэдзі, валасы, бо зачасаны былі ўгору, а потым яшчэ загнуты ад патыліцы наперад. Галава ў дзеда зусім голая, а шыя ўся пасечана баразёнкамі. Цяпер ужо такой турботы: дапаўзці да шастка за комінам; ён гэта зробіць так, што ніхто не ўчуе ў хаце, што ніводная пясчынка не прасыплецца праз столь. Ён спахапіўся на думцы, што яму пацяплела.

Next

Who we've funded

михась стрельцов адзин лапаць адзин чунь читать

» — «Дык мяне ж не было тут,— як бы здзівіўся чалавек. Як ад жалязякі якой халернай, ад яго стынню нясло. «Я буду цяпер заўсёды з табой». Ужо зусім без страху чакаў Іванка, калі чалавек падыдзе да яго. Сама была пара прыдумаць нешта яшчэ, і на памяць паслухмяна ўсплыло гарышча з гронкамі мерзлай рабіны, падвешанай да шастка, у падсуседдзе да венікаў, з матчынымі журавінамі, насыпанымі на стары задубелы жакецік, і як успомніў пра гэта, не схацелася ўжо сядзець у пограбе. А дзед Трахім спытае: «А як ён там, унучак мой? Дзед Трахім усё стаяў у парозе, божкаў.

Next

Who we've funded

михась стрельцов адзин лапаць адзин чунь читать

Маці кажа, што яны ніколі ўжо не пойдуць да дзеда Трахіма жыць, бо забілі на вайне бацьку,— каму яны трэба цяпер там. Гэта дзед так аднойчы пра яго сказаў. «Дык ідзі ж сюды, ідзі, суччын кот. I сама па сабе была, гібеючы на холадзе, цягнучыся ўгору кашчавымі доўгімі сукамі, высокая, усохлая на адзін ствол Піліпчыкава лясоўка. Во, ісцінны бог, я страляць з яго не буду. «Гэта я бацінак скінуў, каб ямчэй ісці,— сказаў чалавек.

Next

Who we've funded

михась стрельцов адзин лапаць адзин чунь читать

Не любіць дзед жаліцца, не тое што дзед Трахім якому заўсёды здаецца, што ва ўсіх усё лепш, чым у яго. Як бы забыўся, што пры ім сядзеў Іванка. » — «Грэх пра яго, сват, што-небудзь кепскае сказаць. А цётка як збялее ўся ды як закрычыць. «Не трэба,— сказаў чалавек неяк незадаволена і ў той жа час спакойна,— не падымай»,— нібы быў упэўнены, што Іванка абавязкова кінецца падымаць той фартух. Пахла сырою зямлёю, самотна гудзеў недзе жук.


Next

Міхась Стральцоў адзін лапаць, адзін чунь

михась стрельцов адзин лапаць адзин чунь читать

I маці таксама не любіць, калі ты ўспамінаеш яго. Яму адсюль мроіліся пахі, і спачатку было прыемна распазнаваць іх, было прыемна ад няўтольнай, прагнай, аж да пранізлівасці, яснаты ў галаве, ад ненатужнай лёгкасці ва ўсім целе. У яго азалелі рукі, і ён пачаў хукаць на іх, не хаваючы ў кішэню рагатку,— гума пахла востра, набрынялая пякучым холадам, і зусім па-іншаму, прыглушана-сіратлівым нейкім водарам патыхала ад скураной, пацёртай латкі — «мяшэчка», у якім заціскаў, страляючы, пальцамі каменьчык, , выгляджаны даланёй, быў, здавалася, і зусім цёплы, казытаў нос тонкім, нават трохі саладкаватым, такім зразумелым, добрым пахам, што чамусьці ад гэтага балюча сціскалася сэрца. Трахімісе і тады, , не ўладзіць было, а цяпер яна ім і зусім чужая. Калі ён паспрабаваў павярнуць галаву, нешта аж хруснула ў патыліцы, і потым стала горача ўваччу. Губы ў яго сталі белыя, і ён ціхенька калаціўся ўвесь. Старэй-шы і кажа: «Давайце капу падпалім, паглядзім, што наш бацька будзе рабіць».

Next